Amerika'da yaşayan İslami kesimin efsane yazarlarından biri olan Mehmet Efe, yıllar sonra eleştirel şiiriyle geri döndü.
Bir zamanlar ''Yerliler'' dergisini çıkaran Mehmet Efe, İslamcı gençliğin başucu romanı "Mızraksız İlmihali" yazmıştı. 1997'de "Buradayız" kitabını çıkaran Efe, 28 Şubat günlerinin ardından ABD'ye yerleşmişti.
Uzun süredir yazılarına pek fazla raslanmayan Mehmet Efe, kamuyounda 'Jet Fadıl' olarak bilinen Fadıl Akgündüz'ün projesi olan 'Caprice Gold' reklam kampanyasına öfkesini yazdığı bir şiirle dile getirdi.
İnternette sosyal paylaşım sitelerinde hızla yayılan şiir, islami kesimlerin kimi eğilimlerinin ve özellikle bazı cemaatlere yaslanılarak yürüyen kampanyanın ağır bir eleştirisini yapıyor.
İşte Mehmet Efe'nin televizyonlarda sıklıkla yayınlanan bir otel reklamına öfkesini dile getirdiği "Tekerrür" şiiri...
TEKERRÜR
utanmayı bilenlerdi bu kavgayı verenler
ganimeti kaltabanlar topladı
aç açık bağrı yanık delikanlı çocuklar
copların kan kusturduğu iffet karanfilleri
Tekbir kitap eylem tırnak aldılar sokakları
zaferi açgözlüler kutladı
Çanakkale ilk değildi her şubat yirmisekiz
Karabekir tutuklanır sarışınlar sarhoş olur
Denizler ipe gider Zülfü yare dokunmaz
Serdengeçti Nurettin'e devreder hücresini
bayrakları müsveddeler katladı
altın kapris ipek şarap besmeleyle kan içer
kafa tutar gibi yapar kahpelerle saf tutar
yemyeşil tepelere çullanır ihaleler
şarlatır maaş verir amin diyen herkese
Musa verdi kavgayı Samiri çağ atladı
'karanfil sitil olur yoksula fitil olur'
şairleri dondurur deprem görüntüleri
kavganın varisleri tırmanır otellere
ellerinde Akdeniz'in yüzakı dokuz bayrak
düzeltmeye doğrulur tok gözlü eğri kılıç
dindara kul olmanın köleliği çarpılır
ücretsiz elçilerin özgürlük bilincine
Rüstem'in halısına mızrağı kim sapladı
Rüstem'in halısına mızrağı kim sapladı
)Mehmet Efe, 29 Ocak 2012, Missisipi)
Mehmet Efe'nin İslami gençliğin efsaneleri haline gelen "Meksika Sınırı" şiiri...
MEKSİKA SINIRI
Hep bir Meksika sınırım olsun isterdim,
alamancı komşumuzun siyah beyaz tevesinde
kovboylar hep Meksika sınırına giderdi
kimse dokunamazdı sınırı geçtiler mi
Meksika sınırı isterdim en sevdiğim şairlere
hep hapiste olurlardı nedense
Hapis yatmış olurdu yoldaşım gönüldaşım
saf tutmak istediğim namazda omuz omuza
hapse düşersin derlerdi
tutup ciğerimden yazsam
en sevdiğim filim artisi
hapsi boylardı illaki
filmin en güzel yerinde
Camimizin imamı
edebiyat öğretmeni
Meksika sınırımız olmadığından belki
ortasında dururlardı
en canalıcı lafın
bir damar kabarırdı cümlelerinde
meksika sınırı olsaydı Türkiyem’in
ondokuz yaşımda sevdiğim kızla
atlar geçerdim sınırı kimse dokunamazdı
yerine Gayrettepe’de dayaklar yedim
günlerce uyutmadılar siyasi şubede
Şimdi
Meksika sınırına iki saat mesafede
tekrarlayıp duruyorum kendi kendime
bir Meksika sınırı lazım her memlekete
Meksika’nın kendisine de