Gün geldi çattı. Ne dese amenna denen bir ülkede güçlü ve daha güçlü ve daha güçlü gözüktükçe seçim kazanan başbakanın 10 yıllık iktidarı boyunca vereceği en ağır demokrasi sınavının günü geldi ve çattı. Aslında daha ağır demokrasi sınavları da oldu. Bu kadar geniş katılımlısı bir ilk.
Olan biteni cumhuriyet mitinglerine benzeten, twitterda önüne aldığı TC takısı ile muhafazakarlara saldırıp “gününüz geldi” diyen insanlar bu direnişe zarar getirmezse, Türkiye tarihinin en geniş katılımlı, aslında politize olmamış ve kaynaklarımın bildirdiğine göre çoğunluğu anarşist eğilimli gruplarının başarısını izleyeceğiz.
Ne mi başarı? Bina reklamlarından, daha zengin, daha güçlü, daha müreffeh olmaktan sıkılmış, sadece insan olduğunu hatırlamak isteyen ve sürekli yasaklardan ve kalkınmadan bahseden bir başbakanın artık sevgiden, ağaçtan, ormandan bahsetmesini isteyen bir güruhun da sesini duyurabileceği!
İzleyelim de. Peki neyi bekliyoruz?
“Hükümet istifa” sloganı romantik ve isyan meydanının ruhuna uygun. Ama gerçekçi değil. Hali hazırda seçilmiş hükümeti destekleyen ve sırf CHP-TGB ve İP desteklediği için bu eyleme sinir olan öfkelen bir sürü insan da yaşıyor bu ülkede.
(Neymiş CHP-TGB ve İP çenesini biraz kapalı tutup, efendi efendi destek verecek, eylemin sahibinin kendisi olmadığını bilecekmiş. Malum kendilerinin uzmanlık alanı aynı bayrağı paylaştıkları halkın gözüne bayrak sokmaktır.)
Peki ne olmalı?
Öncelikle V for Vendetta hayranı kitlenin kendini internetteki bilgi kirliliğinden koruması , beklentisini küfür ve şiddete başvurmadan izah etmeye devam etmesi lazım. Bu eylemin güzelliği şiddetsizlik üzerine kurgulanmasındaydı. Ve karşısındaki polis şiddeti, eylemcilerin durumunu herkesin gözünde yüceltti. Gel gör ki ülkenin genel gündeminden, fakirliğinden, adaletsizliğinden çok sadece kendi yaşam tarzına olan müdahalelere tav olan grupların sadece deşarj olmalarına yarayacak öfkeleri-çıkışları bu hareketin içine edecektir. (Hemen CHP’yi de yeniden ekleyelim)
Askeri vesayet isteyen bile okudum bugün twitter’da. Buradan bir darbe çıkartmaya çalışan insanlar karşılarındaki partinin diktatörce davranışlarını yontmayı seçmeli, kendisini yöneten insanı beğenmediği an silahlı bir varlığa sığınmayı reddetmelidir. Bu hükümet seçimle gelmiş başarısızlıkları yanında başarıları da olan bir hükümettir. Ve başarısını biraz da Türkiye’nin beceriksiz ve sığ düşünceli muhalefetine borçludur.
Haydi o zaman ne istediğimizi biraz netleştirelim:
1. En önemlisi aldığın kararlara katılmak istiyoruz. Hepimizin ortak değeri olan ülke üzerine şiddetsiz konuşmayı öğrenmek istiyoruz.
2. Saydam bir medya istiyoruz.
3. Bu ülkenin avmler, holdingler, plazalar ülkesi olmasını istemiyor , demokrasi ocağı olmasını istiyoruz.
4. Anadilde eğitim, ırklar-dinler arası hoşgörü ve eşitlik gibi konularda cidden samimi olduğuna inanmak , eyleme döktüğünü görmek istiyoruz.
5.Polislerin şiddetine uğramamak, polislerin de şiddet uygulayan insan olma sıfatından kurtarılmasını istiyoruz.
6. “Ben istedim oldu” portresinin arkasında bir gün AKP seçmeninin de duramayacağını farketmeni ve bize eşit bir yurttaş olduğunu hissettirmeni istiyoruz.
Aramıza dön Recep Tayyip Erdoğan. Gel bugün Kasımpaşalılar da vardı meydanda. Gel kimse kimseye düşmanlık etmesin bu ülkede. Kimsenin kimseye düşmanlık etmeyeceğini göster , kendin düşmanlık etmeyerek kimseye! Sevgi ve hoşgörü söz değil , basit ve yüce bir davranıştır!